|
|
L.C.I.F. - Alþjóðahjálparsjóður Lionsklúbba
Að leggja lið hefur verið aðalsmerki Alþjóðasambands Lionsklúbba
frá stofnun árið 1917. Alþjóðahjálparsjóður hreyfingarinnar
L.C.I.F. var stofnaður 1968 til að takast á við erfið verkefni
hnattrænt og einnig til að aðstoða Lionsklúbba við fjárfrek
verkefni á heimaslóðum og gera róðurinn aðeins léttari fyrir
félagana.
Síðan fyrsta styrknum $ 5000 var úthlutað 1972 vegna flóða, þá
hefur LCIF úthlutað 332 milljón dollurum til að bæta líf
fólks vítt og breitt um heiminn. Frá því að vera tiltölulega lítil
eining í upphafi þá hefur LCIF vaxið í það að vera Alþjóðlega
viðurkenndur hjálparsjóður og hefur m.a. tengsl við Sameinuðu
þjóðirnar og Alþjóða Heilbrigðisstofnunina. Ef Sight-First
verkefnið er undanskilið þá er úthlutað úr sjóðnum $ 15 milljón á
ári.Sjóðurinn er sérlega hreykinn af Sight-First verkefninu sem
byrjaði fyrst árið 1990 til reyna að minnka og koma í veg fyrir
læknanlega blindu um heim allann. Lionsfélagar lögðu fram í það
verkefni $ 144 milljónir.Sight-First áætlar að aðalorsakir blindu
sé ský á auga, fljótablinda,sykursíki og gláka. Þetta er flest
læknanlegt með litlum tilkostnað og það er næstum óbærilegt að
hugsa til þess að það verði eitt barn blint í heiminum á mínútu
hverri vegna þessa. En nú hafa Lionsfélagar um heim allan blásið
til nýrrar sóknar með Sight-First II verkefninu sem er þriggja ára
söfnun og að sjálfsögðu erum við verðugir nafnbótarinnar Riddarar
hinna blindu sem Helen Keller sæmdi okkur á Alþjóðaþinginu í Ohio
árið 1925. Þess má geta að nú um áramót voru komin framlög og
loforð um framlög frá okkur hér á Fróni að upphæð 160 þúsund
dollara.
Framlög úr sjóðnum skiftast í þrjá höfuðflokka:
1.
Aðstoð vegna náttúruhamfara ýmis konar
2.
Framlög vegna mannúðar og heilbrigðismála
3.
Styrkir til uppbyggina skóla og menntunar og
Verkefnum svo sem Lions Quest o.fl.
LCIF er
Vinnutæki okkar lionfélaga að leggja lið. Í gegn um LCIF þá linum
við þjáningar þeirra sem eiga um sárt að binda og byggjum upp hjá
þeim von og trú um heim allann.
Við hreykjum okkur af því lionsfélagar að hver einasti dollar sem
úthlutað úr sjóðnum kemst alla leið, en allur stjórnunarkostnaður
er greiddur af vöxtum sjóðsins og á hinum endanum taka
lionsfélagar við og stjórna úthlutun, semsagt frá lions til lions.
Megininnkoma sjóðsins kemur frá lionsfélogunum þótt minni framlög
komi frá fyritækjum og ýmsum stofnunum.Á reiknisárinu 2006 voru
framlög í sjóðinn $ 38 milljónir og er meginhlutin vegna
tilnefninga Melvin Jones félaga eða 70 %
Einnig má telja þrjár aðrar leiðir sem eru $20, $50 og $ 100 á
félaga árlega og fær viðkomandi sérstök merki í staðinn, og það má
ekki vanmeta þessi smærri framlög því hver dollar telur, það
kostar t.d. ekki nema um $ 20 að fjarlægja ský á auga í Afríku.
Við Íslendingar höfum ekki farið varhluta af framlögum LCIF og vil
ég first nefna styrk vegna gossins í Vestmannaeyjum 1973 og var
það eitt af fyrstu framlögum Sjóðsins, síðan komu framlög vegna
snjóflóðanna á Vestfjörðum og jarðskjálftana á Suðurlandi, svo var
var styrkur til heimilis fyrir fjölfatlaða að Hlein í Mosfellsbæ
sem var byggt fyrir söfnunarfé Rauðrar Fjaðrar, svo hafa komið
styrkir vegna kaupa á dýrum lækningatækjum og má þar nefna til
L.kl Fold og Fjörgyn vegna búnaðs á augndeild LHS árið 2000,
L.kl.Ægir árið 2004 vegna búnaðar á hjartadeild LHS og síðast Lkl
Víðarr og Freyr vegna kaupa á hjartarannsóknartæki fyrir LHS þar
komu einnig inn smærri framlög frá öðrum klúbbum. Þá ber einnig að
nefna styrki vegna Lion Quest námsefnisins þ.e.a.s vegna útgáfu og
þýðingar.
Á ferðum mínum í klúbbanna þegar ég var umdæmisstjóri heyrði ég
stundum sagt að hvað erum við að leggja í verkefni einshverstaðar
út í heimi og hef ég þá stundum svarað að mig gruni að hallist
samt á með framlög hingað og framlög héðan, okkur í óhag þó við
séum dugleg mörg hver að styrkja sjóðinn okkar.
Að lokum vil geta þess að LCIF hefur reitt af hendi lokaframlag
tvær milljónir dollara vegna flóðahamfaranna í SA Asíu fyrir tveim
árum síðan og hefur þá verið úthlutað vegna þess verkefnis 15
milljónum dollara.Hver einasti dollar fór til lionsfélaga á þessum
svæðum og hafa félagarnir umsjón með úthlutun, en lionsfélagar á
þessum svæði eru um 160 þúsund.Þarna er enn verið að byggja heilu
lionsþorpin, skóla ,sjúkrahús o.fl.
Eins og Alþjóðaforseti Jimmy Ross hefur sagt: Ég kom á svæðið rétt
eftir hamfarirnar og sá hverning allt leit út, og nú hef ég séð
uppbygginguna og hvernig lionsfélagarnir í SA Asíu eru að hjálpa
fólki að byggja upp framtíðina. Við erum stolt af L.C.I.F.
Geir Hauksson
L.C.I.F Stjóri
Lions-Quest - Þórunn Gestsdóttir skrifar
um Tilveruna
Áherslur okkar til daglegra athafna í lífinu eru fjölbreyttar.
Eitthvað afl stýrir okkur til að njóta eða örvænta, læra eða
hyskjast. Eðlið og uppeldið hafa stýriáhrif til athafna og eða
silagangs eftir lífsbrautinni.
Við veljum og höfnum.
Innan Lionshreyfingarinnar höfum við félagarnir tekið afstöðu og
lagt lið um milljónum borgara – heima og að heiman. Okkur er
sérstaklega umhugað um velferð barna, unglinga og eldri borgara.
Við komum víða að málum innan heilbrigðisþjónustunnar, höfum m.a.
lagt fé til heilbrigðisverkefna um víða veröld.
Vímulaus æska
Lions-Quest er eitt verkefna Lionshreyfingarinnar en á
alþjóðaþingi Lions 1984 var það verkefni samþykkt og jafnframt að
það skyldi setja í forgang. Árið 1985 á Lionsþingi á Egilsstöðum
var samþykkt að hreyfingin hér á Íslandi sinnti Lions-Quest. Strax
þegar “verkefnið” var kynnt hér á Íslandi undir kjörorðinu
“Vímulaus æska” má segja að fræðslu- og kynningarefnið hafi fest
rætur. “Vímuvarnardagur” var haldinn fyrst 3. maí 1986 undir
kjörorðinu “Vímulaus æska “ .
Fleiri verkefni af sama toga og undir sama hattinum eru m.a.
“Byrgjum brunninn” og kennsluefnið -Tilveran eða Að ná tökum á
tilverunni –sem öllum innan Lions er líklega kunnugt um.
Lífsleikni er fag á aðalnámskrá grunnskólanna og kennt í flestum
grunnskólum landsins.
Lions-Quest námsefnið (Lífsleikni) er þróað námsefni fyrir börn
og unglinga og samningar voru á sínum tíma gerðir á milli
Lionshreyfingarinnar á Íslandi, menntamálaráðuneytisins og
samtakanna Vímulaus æska.
Lions
er eigandi Lions-Quest stofnunarinnar sem annast útgáfu
námsefnisins. Þá skal þess getið að Lionshreyfingin á Íslandi
hefur fengið styrki úr LCIF sjóðnum til að þýða hluta af
námsefninu
Mælikvarðinn
Það er erfitt að setja einhvern mælikvarða á árangur þar sem matið
er oftast huglægt. Fyrir liggur að viðbrögð nemenda og kennara
hafa yfirleitt verið mjög jákvæð þau tuttugu ár sem námsefnið
hefur verið notað hér á landi.
Stundum er hægt að benda á áþreifanlegan árangur og reynslu af
Lions-Quest námsefninu og má þar vitna í nýlegan atburð í
Westside High skólanum í Memphis, Tennessee. Hópur drengja réðst
að einum fimmtán ára gömlum nemanda skólans með þeim afleiðingum
og drengurinn lést. Andrúmsloftið í skólanum eftir þennan
skelfilega atburð var erfitt og mjög neikvætt.
Nokkrir nemendur er höfðu verið í Lions-Quest námi lögðu til við
skólayfirvöld að þau beittu því námsefni til að vinna að breyttum
viðhorfum og hegðun innan skólans. Talsmaður skólans fullyrðir að
Lions-Quest námsefnið hafi verið lykilþátturinn í uppbyggingu og
endurbótum á vinnubrögðum og hugarfari eftir þennan hörmulega
atburð.
Lions-Quest hugmyndasmíðin um lífsleikni og lífsviðhorf er ekki
eingöngu fyrir ungt fólk.
Eftirfarandi orð m.a.um lífsleikni sem fengin eru á vefsvæði
Lions-Quest – er speki sem gott er að hafa í sinni og eigin
malpoka.
Sú tilfinning að maður sé einhvers virði blómstrar í andrúmslofti
- þar sem fólk kann að meta það að einstaklingar eru ólíkir,
- vináttu er hægt að sýna á opinn hátt,
- mistök eru notuð til að læra af þeim,
- tjáskipti eru opin,
- reglur eru sveigjanlegar
- og ábyrgð og heiðarleiki ríkir í samskiptum.
Þórunn Gestsdóttir
Lions-Queststjóri MD 109
Hvers vegna er ég Lionsmaður?
Á kynningarfundi um Lionshreyfinguna sem haldinn var á
Reyðarfirði þann 19. mars sl. hélt Ómar Bogason, félagi í Lkl.
Seyðisfjarðar áhugaverðan pistil. Pistillinn kemur hér á
eftir:
Fundarstjóri ágætu fundarmenn.
Maðurinn sem hér stendur er dæmi um mann sem hugsaði með sér fyrir
nokkrum árum; Lion! Nei það er ekki fyrir mig “lion er
fyrir þá sem nenna að sitja á rassinum einu sinni til tvisvar í
mánuði, borða mat og drekka kaffi og spjalla um daginn og veginn”.
Ég ætlaði sem sagt bara að halda áfram spila minn fótbolta og
síðan þegar hnén og eitthvað fleira færi að gefa sig þá var ég
tilbúinn til að að detta í eina delluna til viðbótar þ.e. golfið.
Visslega gerði ég það, sparka ennþá í tuðruna og hamast við að
berja á litlu hvítu kúlunni, en!
Maðurinn sem hér stendur er líka dæmi um mann sem hafði rangt
fyrir sér, Lions varð nefnileg fyrir mig, en hvers vegna? Mig
langar til að segja ykkur stutta sögu af mér og mínum ferli sem
Lionsmanni.
Ég er fæddur og uppalin á Djúpavogi en í byrjun árs 1999 flutti ég
með fjölskyldu mína til Seyðisfjarðar og í því litla notarlega
samfélagi búum við nú. Á Djúpavogi var lítill
lionsklúbbur og meðal annara í honum var faðir minn Bogi
Ragnarsson. Á þeim tíma var það sem sagt ekki í mínum kolli
að gerast Lionsfélagi þó svo að minn kæri skólastjóri Ingimar
Sveinsson hafi boðið mér að koma á fundi sem gestur nokkrum
sinnum. Ég sé eftir því nú að hafa ekki þegið það, en allt á
sinn tíma og síðar var mér boðið á fund, nú í heimabæ mínum
Seyðisfirði. Það var síðla árs 2002 sem Rúnar S.
Reynisson öflugur Lionsfélagi og læknir á Seyðisfirði hringdi í
mig og bauð mér á fund. Ég get nú verið duglegur að segja
já, og sagði því já takk við doktorinn að þessu sinni, þó svo að
hugur hafi ekki endilega fylgt máli þá!
Það var þá, ég segi alveg eins og er að strax á fyrsta fundi þá
leist mér vel á! Hópurinn sem blasti við mér, þ.e. mennirnir
sem þarna sátu brosmildir, borðandi mat, drekkandi kaffi og
spjallandi voru bara ansi hressilegir og sprækir með endemum.
Eftir þetta var ekki aftur snúið og pilturinn sem hafði talið
sjálfum sér trú um að Lion væri ekki fyrir hann er sennilega orðin
með þeim harðari í að segja öðrum frá því að fótbolti, golf og
Lion sé hreint út sagt frábært sport!
En hvað er það sem gerir það svo áhugavert að vera félagi í Lion?
Í mínum huga er það sérstaklega tvennt:
Í fyrsta lagi, þar er svo gaman. Allt sem við gerum í
tómstundum okkar þarf helst að vera skemmtilegt til að það lukkist
vel. Í okkar klúbbi höldum við skemmtikvöld, erum með
siðameistara sem heldur uppi óhefðbundinni skemmtun í tíma og
ótíma, aðallega ótíma, annálalestur er ómissandi og svona mætti
lengi telja.
Í öðru lagi. Það er svo gefandi, slagkraftur starfsins er hreint
út sagt ótrúlegur en þessu tók ég strax eftir í klúbbnum mínum.
Sem dæmi má nefna að sjúkrahúsið á Seyðisfirði sem skiptir staðinn
okkar gríðarlega miklu væri ekki það sem það er í dag ef ekki væri
með stuðningi Lion, það fullyrði ég vegna þess að það veit ég.
Allar þær gjafir sem forstöðumenn sjúkarhússins hafa veitt viðtöku
með þakklæti af okkur viðstöddum eru til vitnis um það.
Margt fleira sem ekki verður talið upp hér er einnig vitnisburður
um mikilvægi Lions í litlu brothættu samfélagi okkar.
Í litlum bæ eins og okkar finnum við svo vel hversu mikil þörf er
fyrir mannúðarsamtök eins og okkar, við þurfum að gæta vel að
hverri skel og því sem þar býr undir og við vitum að keðjan hversu
þykk sem hún er þá heldur hún aldrei meiru en veikasti hlekkurinn
þolir. Ég segi stundum að í mínum klúbbi séum við svo
lánsamir að eiga stórar og sterkar jarðýtur sem ýta okkur hinum
áfram. Með því er ég ekki að segja að við hinir séum
eitthvað slappir aldeilis ekki, heldur það að maður þarf ekki að
vera einhver eldhugi til að ganga í Lion eða að starfa í Lion,
maður þarf aðeins að hafa gaman af því að hitta fólk og njóta þess
síðan að láta gott af sér leiða. Njóta þess t.d. að verða
pínulítið montinn þegar konan, í þessu tilfelli miklu líklegra
afkvæmið, fer í sónar á sjúkrahúsinu og geta sagt, ja, þetta
keyptum við Lionsmenn og fórum létt með það, Lionsmennirnir sem
sötra kaffið á fimmtudagskvöldum!
Að lokum óska ég ykkur Reyðfirðingum til hamingju með alla þá
uppbyggingu sem hér á sér stað og vona það svo innilega að hér
verði til öflugur Lionsklúbbur innan tíðar, ört stækkandi samfélag
ykkar þarf á því að halda.
Takk fyrir.
Orkester Norden – sinfóníuhljómsveit
tónlistarnema.
Það ber vott um hið gróskumikla
tónlistarlíf á Íslandi hve margir íslenskir tónlistarnemar sækja
um að spila með Orkester Norden (ON) sinfóníuhljómsveit, sem
eingöngu er skipuð ungu fólki í tónlistarnámi.
Þetta norræna samstarf er sprottið upp af Lionsanda og hafa
íslenskir Lionsmenn ætíð stutt við bakið á þessu unga
tónlistarfólki með ráð og dáð. Og þeir borið hróður
Lionshreyfingarinnar víða.
Af þeim 36 umsækjendum um að komast að hjá Orkester Norden þetta
árið, spiluðu 23 fyrir þann 9. janúar sl. og þurfa nú að bíða fram
í mars til að fá úrskurð um það hvert þeirra kemst með. Á fyrri
árum hafa Íslendingar átt hlutfallslega flesta þátttakendur, en
eingöngu er valið á grunni hæfni viðkomandi. Við megum því mjög
vel við una.
Þessir ungu tónlistarnemar kunna líka vel að meta þann stuðning
sem Lionshreyfingin veitir þeim. Ég birti hér brot úr bréfi Ara
Vilhjálmssonar, sem var þáttakandi í fyrra og konsertmeistari ON,
til Lions
“Orkester Norden er að mínum dómi eitt besta tækifæri fyrir ungt
íslenskt tónlistarfólk til að spila i góðri nemendahljómsveit og
kynnast samnemendum i öðrum löndum. Stuðningur Lions við okkur
islenska hljóðfæranemendur er mjög lofsvert framtak og ég tala
fyrir hönd okkar allra sem höfum farið i ON að við erum afskaplega
þakklát fyrir að njóta aðstoðar ykkar.”
Við reiðum okkur því á að Lionshreyfingin á Íslandi standi jafn
þétt við bakið á ON nú sem fyrr.
Jón Eyjólfur Jónsson,
menningarstjóri.
Menningarmál - Stefna menningarstjóra
Kæru Lionsfélagar
Menning er allt það sem gerir okkur að betri einstaklingum. Hún
spannar alla þá þætti sem gefa okkur tækifæri til að slípa, skerpa,
nýta og njóta eiginleika okkar, hvort sem þeir eru á andlegu,
líkamlegu eða félagslegu sviði.
Í Lionshreyfingunni býr slíkt afl.
Klúbbarnir taka þátt í mjög mikilli menningartengdri starfsemi, að
ekki sé minnst á hinn uppbyggjandi þátt, sem starf í klúbbunum
veitir með auknum félagsþroska og tengslum manna í millum
Menningarstjóri veit að fjölmörg verkefni knýja á, en við megum ekki
gleyma þeim verkefnum sem vel eru gerð og á ég þar við hið
afburðagóða starf sem Orkester Norden hefur unnið. Ég vænti þess að
Lionsklúbbarnir nú sem fyrr leggi þessu verðuga verkefni lið. Katrín Árnadóttir
mun sem fyrr starfa með okkur að þessu verkefni.
Friðarveggspjaldið er annað verkefni sem við tökum þátt í og hefur
gefið góða raun. Eflir æskuna til að hugsa um frið og er í anda
Lionshreyfingarinnar.
Lions Quest er enn annað verkefni auk hinna fjölþjóðlegu verkefna
sem við tökum þátt í eins og sjónverndarverkefnin svo einhver séu
nefnd.
Merki Lions “We Serve” í því býr kraftur fjöldahreyfingarinnar.
Menning er allt það sem gerir okkur að betri einstaklingum hvort sem
það er umhugsun og umræða um bætta almenna umgengni, að vera
fyrirmyndir eða að styðja listsköðun á hvaða sviði sem er jafnt
atvinnumenn sem amatöra, jafnt olíumálverk sem prjónles, píanóleik
eða jóðaböll, samsöng á elliheimili eða kirkjuleg kórverk. Að
styðja við lítilmagnan, að stytta öldruðum stundir, að lesa góða bók
fyrir vini, að taka þátt í og styðja skóla, kóra, stofnanir og
spítala allt er þetta menning.
Lionsklúbbarnir á Íslandi taka þátt í slíku á hverju ári, en eru
þeir sér meðvitaðir um það hvaða kraftur býr í þeim? Ég held ekki
að minnsta kosti ekki til fulls. Því vil ég halda áfram því starfi
sem þegar hefur verið hafið að kortleggja það sem klúbbarnir eru að
gera á menningartengdu sviði.
Tilgangurinn er margþættur:
að
opinbera okkur þá fjölbreytni sem starfið hefur,
að gefa öðrum góðar
hugmyndir,
að gera okkur sýnilegri í þjóðfélaginu,
að efla hið innra starf innan Lionshreyfingarinnar.
Það er von mín að Lionshreyfingin verði sér meðvituð um hve
gríðarlegt afl býr í henni.
Menningarfulltrúarnir í umdæmunum eru berandi kraftur í þessu starfi
og menningar-sinnaðir félagar í öllum klúbbum.
Við vonum á menningarlegt Lions ár.
Lifið heil
Jón Eyjólfur Jónsson
Ólafur S. Vilhjálmsson, Lkl.
Ásbjörn sendi eftirfarandi grein:
Maður
verður forvitinn.
Starfsárið 1995 – 1996 gekk ég í Lkl. Ásbjörn að tilstilli tveggja
vina minna og félaga sem voru þar fyrir. Þar sem ég hafði enga
reynslu af fundarstörfum eða þess háttar var ég frekar tregur til .
Rétt náði að segja til nafns á fyrsta fundi. Það hjálpar mikið að
þekkja einhvern í klúbbi sem maður er að ganga í og það gerði ég.
Það tók ekki langan tíma að aðlagast starfinu en ég var samt fram á
vor að átta mig á formi funda, nefndarstarfa, skýrslum formanna
nefnda og svo framvegis. Það kom að því að ég fékk hlutverk sem
formaður nefndar, gjaldkeri í stjórn og síðan var ég beðinn um að
taka að mér formennsku klúbbsins árið 2001 – 2002. Mér fannst það
mikil ögrun fyrir mig og töluvert traust félaga minna í Ásbirni þar
sem ég hafði verið svo stutt í klúbbnum. Þegar komið er fyrst á
Lionsþing sér maður að það er eitthvað meira að baki síns
Lionsklúbbs. Þessi fjöldi fólks sem er samankominn á þing eru
aðalega tilvonandi stjórnir og svo fólk úr umdæmis- og
fjölumdæmisstjórnum, leiðbeinendur og alls konar fulltrúar. Maður
verður forvitinn og vill vita meira um þennan stóra hlekk sem tengir
alla þessa Lionsklúbba saman. Árið 2002 -2003 var komið að Lkl.
Ásbirni að tilnefna svæðisstjóra úr sínum röðum til starfans. Það
kom í minn hlut að afgreiða það á fundi. Stjórnin hafði tilnefnt
nokkra fyrrverandi formenn og varð ég fyrir valinu. Daníel G.
Björnsson hafði rétt áður tekið að sér alveg óundirbúinn verkefni
umdæmisstjóra. Mér fannst það frábært hjá honum og þegar hann hafði
samband við mig tjáði ég honum að ég myndi aðstoða hann eins vel og
ég gæti. Ég ætla bara að vona að það hafi tekist hjá mér.
Þá
kom upp sú hugsun að ef Ásbirningar treystu mér til starfans þá
hlýt ég að geta unnið það verk eins og hver annar. Innst inni
hlakkaði í mér þar sem ég fékk annað tækifæri til að öðlast meiri
reynslu og verða sjálfkjörinn í umdæmisstjórn. Það gaf mér innsýn
inni það mikla starf sem þar fer fram, forvinna og úrvinnsla áður
en Lionsklúbbar á landinu öllu fá send gögn um hin ýmsu verkefni.
Svæðisstjórastarfið er skemmtilegt og tel ég mig mjög heppinn að fá
þetta tækifæri. Á svæði 6 eru starfandi 6 Lionsklúbbar þ.e. 2
kvennaklúbbar Lkl. Eik og Lkl. Kaldá og 4 karlaklúbbar Lkl.
Garðabæjar, Lkl. Hafnafjarðar, Lkl. Bessastaðarhrepps og Lkl.
Ásbjörn. Hlutverk svæðisstjóra er að leiðbeina stjórnum þessara
klúbba, aðstoða og miðla þeim fróðleik, fræðsluefni, fréttum frá
umdæmisstjórn og margt fleira.
Eitt
það skemmtilegasta er að fara í heimsóknir í klúbana á svæðinu.
Fundir, fundarform, og siðir þeirra eru eins misjafnir og þeir eru
margir á svæðinu. Það er mjög gaman að sjá hvernig formennirnir ná
salnum með sér á fundum. Stundum finnur maður bylgju frá háborði
fram í sal og frá salnum tilbaka. Skemmtilegheit, gleði og ánægja
eru upplifun og maður sér hvernig góðir fundir eiga að vera.. Það
ætti ekki að vera vandamál að ná inn nýjum félögum með slíkum
fundum.
Það
er virkilega gaman að fá tækifæri til að leggja lið, efla sjálfan
sig og kynnast mörgu frábæru fólki í leiðinni.
Lionshreyfingin hefur kennt mér margt og ekki hefði ég viljað missa
af þessari frábæru reynslu sem ég hef öðlast það sem af er og
langar að þakka Ásbirningum fyrir það traust sem þeir hafa sýnt mér.
|
